MÜNAFIKLIK ALAMETLERİ

MÜNAFIKLIK ALAMETLERİ

MÜNAFIKLIK ALAMETLERİ

MÜNAFIKLIK ALAMETLERİ

Münafık nedir. Münafıkların özellikleri ve münafıklık alemetleri nelerdir…

Münafık Kimdir?

Kaybolmak, azalmak, geçmek ve tükenmek anlamındake “n-f-k” kökünden türeyen münâfık, din ıstılahında, kalbi ile inanmadığı halde inkârını gizleyip, dili ile inandığını söyleyerek mümin görünen kimseye denir. Münafığın bu tavrına ara bozuculuk denir.

Yüce Allah Kur’ân’da münafıkları;

“İnsanlardan kimileri de vardır ki, inanmadıkları halde “Allah’a ve âhiret gününe inandık” derler.” Bakara, 2/8, “Ey Resûl! Kalpleri iman etmediği halde ağızlarıyla “inandık” diyen kimselerden ve Yahûdîlerden küfür içinde koşuşanların hâli seni üzmesin.” Mâide, 5/41 biçiminde tanımlar.

Münafıkların özelliklerini şöyle bildirir:

Münafıklar, Müminleri vazgeçip kâfirleri arkadaş edinirler, Allah’ı kandırmaya çalışırlar, namaza üşengeç üşengeç kalkarlar, Allah’ı pek az zikrederler, ne müminlerden yana ne de kâfirlerden yana olurlar, ikisi arasında bocalayıp dururlar Nisâ, 4/139, 142;

makûsluğu buyurur, iyiliğe mani olurlar, elleri de sıkıdır Tevbe, 9/67;

palavracıdırlar, antlarını kalkan edinirler, insanları Allah yolundan alıkorlar, azametlidirler, ziynetli konuşurlar, her hengameyi kendi alayhlerine varsayırlar Münafikûn, 63/1-4.

Hz. Peygamber de, münafıkların konuştuklarında palavra söylediklerini, verdikleri güya durmadıklarını, itimada hıyanet ettiklerini, husumette fazla gittiklerini bildirmiştir Müslim, İman, 107; Buhârî, İman, 24.

Münafıklar görünüşte mümin oldukları için, dünyada Müslüman muamelesi görürler. Ancak âhirette cehennemin en alt katmanına atılacaklardır Nisâ, 4/145.

MÜNAFIKLIK ALAMETLERİ

Abdullah İbni Amr İbni’l-Âs radıyallahu anhümâ’dan dedikodu edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle emretti:

“Dört mizaç vardır ki bunlar kimde bulunursa o şahıs bütün münâfık olur. Kimde de bu mizaçlardan biri bulunursa, onu terkedinceye kadar o şahısta münâfıklıktan bir sıfat bulunmuş olur:

Kendisine bir şey emânet edildiği zaman ona hıyanet eder.

Konuştuğunda palavra söyler.

Söz verince lafından döner.

Husumette haddi aşar, haksızlık yapar.” [1]

Nifak, inançta iki suratlılıktır. Başka Bir Deyişle içinden inanmadığı halde inanıyormuş gibi davranmak demektir. Böylesi bir inanç sahtekârlığının dışa vurumunun dört yolu hadisimizde teşhis edilmektedir. Bu dört mizacın hepsinin birden bir şahısta bulunması o bireyin kararsız ve katıksız bir münâfık olduğunu göstermektedir. Bu dört mizaçtan rastgele birinin kendisinde bulunduğu şahıs, o huyu terkedinceye kadar, münâfıklıktan bir alâmet taşımaya devam eder. Kişinin münãfıklığını gösteren işaretlerden biri de yalancılıktır.

Palavra konuşmayı, palavra dolanla iş çevirmeyi yetenek ve zafer sayanlar, bu hadîs-i şerîf’in taşıdığı tehdit unsurunu iyice düşünmelidirler. Tabiî münâfığın, kâfirden daha beter bir vaziyette olduğunu unutmadan bu değerlendirmeyi yapmalıdırlar.

MÜNAFIKLARIN DURUMUNA DÜŞÜREN MİZAÇ

Hadisimiz, bir bakıma palavranın haram kılınmasının bahanesini de gözlerimiz önüne sermektedir. Zira insanı münâfık gidişatına düşüren bir mizaç elbette müslümana yakışmaz. Müslümanın ondan uzak kalması gerekir.

Bizi bizden daha çok düşünen Rabbimiz’in palavra mevzusunda koyduğu yasağı dikkate alıp ona göre doğru laflı, samimi bir müslüman olarak yaşamaya bakmak bizlere düşen en ehemmiyetli vazife olmaktadır. İzzet, onur ve mutluluk her mevzuda olduğu gibi bu konuda da yüce dinimizin koyduğu hudutlara bağlı kalmakla sağlanabilir.

Emânete ihânet, lafında durmamak, husumette fazla gidip haksızlık etmek gibi hadisimizde zikredilen değişik ara bozuculuk alâmetleri kendilerine ait yerlerde söylenmiştir. Onlardan da uzak kalmak lüzumludur. Bunların her birinin ne kadar büyük yanılgılar olduğu ve onlardan uzak kalmanın ne kadar zorunlu bulunduğu günümüzde çok daha iyi anlaşılmaktadır. Kendi iç güvenini büyük miktarda kaybetmiş bir cemiyetin bireyleri olarak, bu hadisi herhalde en iyi biz kavramaktayız. “Pak cemiyet” bu ahlâkî ve yaygın yanılgılardan kurtulmadan nasıl oluşturulabilir ki?

HADİSTEN ÖĞRENDİKLERİMİZ

Palavra konuşmak, ara bozuculuk alâmetidir.

Nifak inançta sahtekârlık demektir.

Dili palavradan gözetmek, kalbi ara bozuculuktan temizletmiş olmakla mümkündür.

Münâfık, kâfirden de daha makûs durumdadır.

Müslümanlar hadiste sayılan bu dört makûs mizaçtan kesinlikle sakınmalıdırlar.

[1] Buhârî, Îmân 24, Mezâlim 17, Cizye 17; Müslim, Îmân 106. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Sünnet 15; Tirmizî, Îmân 14; Nesâî, Îmân 20.

Kaynak: Riyazüs Salihin, Hadis-i Şerif Çevirisi, Erkam Yayınları

MÜNAFIK KİMDİR?

sizlere IslamıYaşıyorum.com farkıyla sunulmuştur .
Dualar ve Anlamları

Rüya Tabirleri

Beğen

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: